Suus Jurkjes

Vakantie met kinderen op mooie Spaanse kamertjes

Met kleine kinderen op vakantie gaan is een hel(s)e beleving (zei ik echt hels??). Het concept vakantie heeft sinds de komst van Zoë een andere betekenis gekregen. Laten we positief beginnen. Kinderen letten op hele andere dingen dan wij. Zo is een aftands winkeltje waar ze – ik noem maar wat – ijsjes verkopen veel interessanter dan de grootste gotische kerk ooit. En een ‘gekke mevrouw met maar twee tanden, minder dan als Mick!’ wordt nagewezen en bejubeld terwijl een supermooie Moorse tuin (Alcázar, Sevilla red.) geen blik waardig wordt gegund. Of dan alleen de vissen in de vijver die mij nog niet waren opgevallen.

Lol maken met niks
Dat vind ik echt mooi: kinderen kunnen echt lang lol maken met bijvoorbeeld een beetje water. We waren bij de parasol van Sevilla en Zoë heeft de grootste lol gehad met de fonteintjes en vond hier op een bijzondere manier verkoeling (zie foto). Helaas mocht je niet IN de fontein staan bleek later, maar gelukkig hebben we de foto’s nog ;) . En je hebt geen taal nodig om kindjes te vragen samen te wipwappen, want ook dat gebeurt in elke speeltuin. Mick gaat in de speeltuinen gewoon verder met zijn project ‘haren van heel dichtbij bestuderen’ en heeft een nieuwe groep zwartharige proefpersonen tot zijn beschikking. Overigens vond Zoë het parasol bouwwerk volgens mij echt mooi, of is ze al zo sociaal wenselijk? Ze sloeg kreten uit als ‘ik vind het eigenlijk prachtig’ en ‘zo, supermooi hier hè pap!’.

Overal testen we de wc’s
Als het zou bestaan, een reisgids met bijzondere, bijzonder vieze of schone toiletbezoeken, zou ik inmiddels het gedeelte Andalusië vol kunnen bloggen. Als je wil dat ze plast bij een korte stop onderweg zegt Zoë uiteraard dat ze niet hoeft. Zijn we weer aan het rijden, hoor je ‘ik moet plassen’ van achter. Klassiek. Het toiletbezoek bestaat uit zoveel elementen, daar kan ik eigenlijk een aparte blog over wijden: wc voor señora’s vinden, wc open maken, wc op slot doen, bril bestuderen, doekje etc etc. Overal ga ik onder protest van Zoë mee dus ik heb veel wc’s gezien. Zoë vindt de Spaanse wc’s super, want ze zijn vaak wat kleiner bij de grond dus ze denkt dat Spanjaarden superlief kinderwc’s maken. En dan hoeft mamma natuurlijk niet mee.

Alles duurt tien keer zo lang
Ik noemde het woord hels omdat het gewoon zwaar is op vakantie met kleine kids. Zeker met de 45 graden in Spanje waarin wij niet-warmte-bestendige-blondjes momenteel bivakkeren. Voordat je de deur uit kan ben je een uur verder, want flesje mee, petjes, luiers en speelgoed (wat je dus bijna nooit nodig hebt -zie hierboven- maar er komt altijd een moment dat we er heel blij mee zijn). Ah en dan zijn we nog vergeten in te smeren! Zoë rent weg, Mick is eigenlijk al aan slapen toe.
Ergens naartoe wandelen duurt langer. Zoë stopt bij om de stoeptegel. En vraagt wanneer we er zijn bij elke ándere stoeptegel.
Uit eten is ook lastig, want ze hebben niet alles wat ze lusten. Nu trekken we daar ons niet zoveel van aan, maar vervolgens gebeurt het wel eens dat ik m’n eten al op heb terwijl Zoë nog aan het wachten is. En Mick ondertussen alles van tafel af probeert te graaien, soms met succes.
Ach, het is gewoon gedaan met de rust en vakantie met kinderen is net als thuis met kinderen: zwaarleuk!


1 reactie
  1. idwpk says: August 6, 20178:27 pm

    It’s actually a cool and useful piece of information. I’m satisfied that you just
    shared this helpful info with us. Please stay us informed
    like this. Thank you for sharing.

Laat een reactie achter